Occult

Mabel Collins

Φως στην Ατραπό

 

Μέρος Ι

ΕΤΟΥΤΟΙ οι κανόνες είναι γραμμένοι για όλους τους μαθητές. Σας παραθέτω σε αυτούς.

1. Φόνευσε την φιλοδοξία.

2. Φόνευσε την επιθυμία για ζωή.

3. Φόνευσε την επιθυμία για άνεση.

4. Εργάσου όπως εργάζονται εκείνοι που είναι φιλόδοξοι. Σεβάσου τη ζωή όπως εκείνοι που την επιθυμούν. Να είσαι ευτυχισμένος όπως εκείνοι που ζουν για την ευτυχία. Αναζήτησε στη καρδιά την πηγή του κακού και εξάλειψέ την. Ζει γόνιμα στη καρδιά του αφοσιωμένου μαθητή, καθώς και στη καρδιά του ανθρώπου της επιθυμίας. Μόνο οι ισχυροί μπορούν να την φονεύσουν. Ο αδύναμος πρέπει να περιμένει για την ανάπτυξή του, την καρποφορία του, το θάνατό του. Και είναι ένα φυτό που ζει και αυξάνεται στη διάρκεια των αιώνων. Ανθίζει όταν ο άνθρωπος έχει συσσωρεύσει στον εαυτό του αναρίθμητες υπάρξεις. Αυτός που θα εισέλθει στην ατραπό της δύναμης πρέπει να σχίσει αυτό το πράγμα έξω από τη καρδιά του. Και η καρδιά θα ματώσει και όλη η ζωή του ανθρώπου φαίνεται να έχει διαλυθεί εντελώς. Αυτή η δοκιμασία πρέπει να υποφερθεί. Μπορεί να έρθει στο πρώτο βήμα της επικίνδυνης σκάλας που οδηγεί προς την ατραπό της ζωής. Μπορεί να μην έρθει μέχρι το τέλος. Αλλά, ω μαθητή, θυμήσου ότι πρέπει να την υπομείνεις. Και στέριωσε τις ενέργειες της ψυχής σου κατά την εργασία. Ζήσε ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον, αλλά μες το αιώνιο. Αυτό το γιγάντιο ζιζάνιο δε μπορεί να ανθίσει εκεί. Αυτή η κηλίδα πάνω στην ύπαρξη εξαλείφεται από την ίδια την ατμόσφαιρα της αιώνιας σκέψης.

5. Φόνευσε κάθε αίσθηση διαχωρισμού.

6. Φόνευσε την επιθυμία για αίσθηση.

7. Φόνευσε τη πείνα για ανάπτυξη.

8. Ωστόσο στάσου μόνος και απομονωμένος, γιατί τίποτα το οποίο είναι ενσωματωμένο, τίποτα το οποίο έχει την συναίσθηση του διαχωρισμού, τίποτα που είναι έξω από το αιώνιο, μπορεί να σε βοηθήσει. Μάθε από την αίσθηση και παρατήρησέ την, γιατί μόνον έτσι μπορείς να αρχίσεις την επιστήμη της αυτογνωσίας και να στυλώσεις το πόδι σου στο πρώτο σκαλοπάτι. Αναπτύξου όπως το λουλούδι αναπτύσσεται, ασυναίσθητα, αλλά ανυπόμονα ανήσυχο να ανοίξει τη ψυχή του στον αέρα. Έτσι, πρέπει να πιέσεις προς τα εμπρός για να ανοίξει η ψυχή σου στο αιώνιο. Αλλά πρέπει να είναι το αιώνιο που εφιστά τη δύναμή σου και την ομορφιά, όχι η επιθυμία για ανάπτυξη. Για τη μία περίπτωση αναπτύσσεις τη βλάστηση της αγνότητας, στην άλλη σκληραίνεις από το βίαιο πάθος για προσωπικό ανάστημα.

9. Να επιθυμείς μόνον αυτό που είναι μέσα σου.

10. Να επιθυμείς μόνον αυτό που είναι πέρα από εσένα.

11. Να επιθυμείς μόνον το ανέφικτο.

12. Γιατί μέσα σου είναι το φώς του κόσμου — το μόνο φως που μπορεί να πέσει πάνω στην ατραπό. Αν είσαι ανίκανος να το αντιληφθείς μέσα σου είναι ανώφελο να το ψάχνεις οπουδήποτε αλλού. Είναι πέρα από εσένα, γιατί όταν το φτάνεις έχεις χάσει τον εαυτό σου. Είναι ανέφικτο, γιατί αυτό για πάντα υποχωρεί. Θα εισέλθεις στο φώς, μα ποτέ δεν θα αγγίξεις τη φλόγα.

13. Επιθύμησε τη δύναμη με ζήλο.

14. Επιθύμησε την ειρήνη με θέρμη.

15. Επιθύμησε τα υπάρχοντα πάνω από όλα.

16. Μα αυτά τα υπάρχοντα πρέπει να ανήκουν στην αγνή ψυχή μόνον και να διακατέχονται ως εκ τούτου από όλες τις καθαρές ψυχές εξίσου και έτσι να είναι η ιδιαίτερη ιδιότητα του συνόλου μόνον όταν είναι ενωμένη. Πείνασε για αυτά τα υπάρχοντα όπως μπορούν να κατέχονται από την καθάρια ψυχή που μπορούν να συσσωρεύσουν πλούτο για αυτό το ενωμένο πνεύμα της ζωής που είναι ο μόνος αληθινός εαυτός σου. Η ειρήνη που πρέπει να επιθυμείς είναι αυτή η ιερή ειρήνη που τίποτα δεν μπορεί να διαταράξει και μέσα σε αυτήν η ψυχή αναπτύσσεται όπως το ιερό λουλούδι πάνω στις ήρεμες λιμνοθάλασσες. Και αυτή η δύναμη που ο μαθητής θα επιθυμεί είναι αυτή που θα τον κάνει να φαίνεται σαν τίποτα στα μάτια των ανθρώπων.

17. Αναζήτησε το δρόμο.

18. Αναζήτησε τον τρόπο υποχωρώντας εσωτερικά.

19. Αναζήτησε τον τρόπο αυξάνοντας τη τόλμη εξωτερικά.

20. Αναζήτησέ το όχι μέσω οποιουδήποτε ενός δρόμου. Σε κάθε ιδιοσυγκρασία υπάρχει ένας δρόμος που φαίνεται ο πιο επιθυμητός. Μα ο δρόμος δε βρίσκεται μέσω της αφοσίωσης και μόνο, μέσω θρησκευτικής περισυλλογής και μόνο, μέσα από διακαή πρόοδο, μέσα από εργασία αυτοθυσίας, από φιλομαθή παρατήρηση της ζωής. Κανένα από μόνο του δε μπορεί να φέρει το μαθητή περισσότερο από ένα βήμα εμπρός. Όλα τα βήματα είναι απαραίτητα για ανέβετε τη σκάλα. Τα ελαττώματα των ανθρώπων γίνονται βήματα στη σκάλα, ένα προς ένα, καθώς αυτά υπερβαίνονται. Οι αρετές του ανθρώπου είναι βήματα πράγματι, απαραίτητα – με κανένα τρόπο δεν πρέπει να παραλείπονται. Ωστόσο, αν και δημιουργούν μια ευχάριστη ατμόσφαιρα και ένα ευτυχισμένο μέλλον, είναι άχρηστες εάν σταθούν μόνες τους. Ολόκληρη η φύση του ανθρώπου θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί με σύνεση από εκείνον που επιθυμεί να εισέλθει στο δρόμο. Κάθε άνθρωπος είναι για τον εαυτό του απολύτως ο δρόμος, η αλήθεια και η ζωή. Αλλά αυτός είναι έτσι μόνο όταν κατανοεί ολόκληρη την ατομικότητά του σταθερά και από τη δύναμη της αφυπνισμένης πνευματικής του δύναμης, αναγνωρίζοντας αυτήν την ατομικότητα ως όχι τον εαυτό του, μα το πράγμα αυτό που έχει δημιουργηθεί για δική του χρήση και μέσω αυτού που σκοπεύει, καθώς μεγαλώνει αργά αναπτύσσει την νοημοσύνη του, για να φτάσει στη ζωή πέρα από την ατομικότητα. Όταν γνωρίζει ότι για αυτό το υπέροχό του σύμπλεγμα ξεχωριστής ζωής υπάρχει, τότε, πράγματι και μόνο τότε, είναι πάνω στο δρόμο. Ψάξε τον βουτώντας στα μυστηριώδη και ένδοξα βάθη της δικής σου ενδόμυχης ύπαρξης. Ψάξε τον δοκιμάζοντας, όλες τις εμπειρίες, μέσω της αξιοποίησης των αισθήσεων προκειμένου να κατανοήσεις την ανάπτυξη και την έννοια της ατομικότητας και η ομορφιά και η αφάνεια αυτών των άλλων θεϊκών θραυσμάτων που αγωνίζονται στο πλευρό σου και σχηματίζουν τον αγώνα στον οποίο ανήκετε. Ψάξε τον μέσα από τη μελέτη των νόμων της ύπαρξης, των νόμων της φύσης, τους νόμους του υπερφυσικού και ψάξε τον κάνοντας τη βαθειά υπόκλιση της ψυχής προς το αμυδρό αστέρι που καίει μέσα. Σταθερά, όπως παρακολουθείς και λατρεύεις, το φως του θα δυναμώσει. Τότε μπορείς να γνωρίζεις πως έχεις βρει την αρχή του δρόμου. Και όταν έχεις βρει το τέλος το φως του θα γίνει ξαφνικά το άπειρο φως.

21. Κοίτα για το λουλούδι που ανθίζει μέσα στη σιωπή που ακολουθεί τη καταιγίδα.

Θα φυτρώσει, θα εκτιναχτεί, θα βγάλει κλαδιά και φύλλα και θα σχηματίζει μπουμπούκια, ενώ η καταιγίδα συνεχίζεται, ενώ η μάχη διαρκεί. Αλλά όχι μέχρι ολόκληρη η προσωπικότητα του ανθρώπου να είναι διαλυμένη και λιωμένη. – όχι μέχρι να κατέχεται από το θεϊκό θραύσμα που το έχει δημιουργήσει, ως ένα απλό αντικείμενο στη μνήμη του πειράματος και της εμπειρίας – όχι μέχρι ολόκληρη η φύση να έχει ενδώσει και να γίνει αντικείμενο εις τον ανώτερο εαυτό του, δεν μπορεί να ανθίσει. Τότε θα έρθει μια ηρεμία σαν εκείνη που έρχεται σε μια τροπική χώρα μετά τη δυνατή βροχή, όταν η Φύση λειτουργεί τόσο άμεσα που κάποιος μπορεί να δει τη δράση της. Τέτοια ηρεμία μπορεί να έρθει στο κουρασμένο πνεύμα. Και μες τη βαθειά σιωπή το μυστηριώδες γεγονός θα συμβεί που θα αποδείξει ότι ο δρόμος έχει βρεθεί. Κάλεσέ το με όποιο όνομα θέλεις, είναι μια φωνή που μιλάει εκεί που δεν υπάρχει κανείς για να μιλήσει – είναι ένας αγγελιοφόρος που έρχεται χωρίς μορφή και ουσία, ή είναι το λουλούδι της ψυχής που έχει ανοίξει. Δεν μπορεί να περιγραφτεί με καμία μεταφορά. Αλλά μπορεί να γίνει αισθητό μετά, αναζητήθηκε και έγινε επιθυμητό ακόμα και εν μέσω της μαινόμενης καταιγίδας. Η σιωπή μπορεί να κρατήσει για μια στιγμή στο χρόνο ή για χιλιάδες χρόνια. Αλλά θα τελειώσει. Ωστόσο, θα φέρεις τη δύναμή της μαζί σου. Ξανά και ξανά ο αγώνας πρέπει να μάχεται και να κερδίζεται. Είναι μόνο για μια περίοδο που η Φύση μπορεί να είναι ακίνητη.

Τα γραπτά παραπάνω είναι οι πρώτοι από τους κανόνες που είναι γραμμένοι στους τοίχους της Αίθουσας της Μάθησης. Εκείνοι που θα ζητήσουν θα έχουν. Εκείνοι που επιθυμούν να διαβάσουν θα διαβάσουν. Όσοι επιθυμούν να μάθουν θα μάθουν.

Η Ειρήνη ας είναι μαζί σου.

Light on The Path and Through the Gates of Gold