Η ελληνική παραδόση από αρχαιοτάτων χρόνων έδινε μεγάλη αξία στην Αρμονία. Από την παιδεία και τη διατροφή, έως την τέχνη και την αρχιτεκτονική, η αναζήτηση και η εφαρμογή των νόμων της αρμονίας, αποτελούσε βασική νοοτροπία των προγόνων μας, διότι θεωρούσαν την αρμονία ως την απαραίτητη συνθήκη για το Ευ Ζην και το
Ευ Πράττειν, και εν συνεχεία για την απελευθέρωσή μας από τη άγνοια.
Στις εβδομαδιαίες συναντήσεις, με τη δόνηση του ήχου, όπως αυτός διαχέεται από την 17χορδη λύρα του Μιχ.Καραβασίλη, η οποία χρησιμοποιούνταν στα αρχαία Ασκληπιεία αποκλειστικά για θεραπευτικούς σκοπούς, βιώνουμε μέσω του θυμικού μέρους της ψυχής μας την Αρμονία.
Ο βασικότερος σκοπός αυτών των συναντήσεως είναι, να ξαναθυμηθούμε ότι είμαστε κάτι άλλο από αυτό που πιστεύουμε και από αυτό που μας πείσανε ότι είμαστε!
Έχουμε την υποχρέωση, στον εαυτό μας,να θυμηθούμε ποιοί είμαστε!!
Και για να λάβει χώρα αυτή η διαδικασία χρειαζόμαστε ψυχική γαλήνη και ηρεμία!!!
Αρκεί να λάβουμε υπ’ όψιν, ότι τα ουσιαστικότερα και ισχυρότερα περιβάλλοντα επιρροής, για τη διαμόρφωση των οποίων είμαστε απολύτως υπεύθυνοι,
είναι η γλώσσα που ομιλούμε και τραγουδάμε, οι σκέψεις που καλλιεργούμε και παράγουμε, και τα συναισθήματα που βιώνουμε και εκπέμπουμε.
Έτσι, η διαμόρφωση ενός αρμονικού εσωτερικού κι εξωτερικού περιβάλλοντος, αποτελεί τον ισχυρότερο σύμμαχο στην καθημερινότητά μας.