Ο Αλέξης Χρηστάκης μεγαλώνοντας σε προοδευτικό αντιεξουσιαστικό περιβάλλον περιτριγυρισμένος από «περίεργες» ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες, θεώρησε το κλίμα αυτό ως το φυσιολογικό με αποτέλεσμα να εκπλήσσεται από τις συλλογικές νόρμες της κοινωνίας μη μπορώντας να ενταχθεί ικανοποιητικά μέσα σε αυτή. Με εμμονή στην εσωτερική αναζήτηση οραματίζεται τον επαναπροσδιορισμό των κοινωνικών προτύπων μέσω της φιλοσοφημένης επανεκπαίδευσης του νου.
*
Σπίθες
Πλανεμένα ψήγματα της Πηγής
που δεν χάσαν ποτέ τον δρόμο τους
μα βάδιζαν τάχα σαν να μην τον γνώριζαν
Ω! τι χαμένος χρόνος
και ποιος να νοιάστηκε γιαυτό;
Τώρα να!
Θέλουν να ανοίξουν τα μάτια τους
*
Η Ψυχή
Που να σε βρω ψυχή μου
στους ατέλειωτους λαβυρίνθους του νου μου σαν χάνομαι
για να επιστρέψω στην ασφάλεια της λήθης μου
Σταματώ και αφουγκράζομαι…
Οι σκιές στο κατόπι μου καραδοκούν.
Μέχρι την άκρη του κόσμου τούτου θα με ακολουθούν
και κει γυμνός θα τις προκαλέσω να μου ριχτούν
και διάφανος σαν σταθώ στο κέντρο μου
θα περάσουν από μέσα μου και στην άβυσσο θα χαθούν
Τότε θα Σε δω για πάντα μπροστά μου…
*
Εγώ;
Εγώ είμαι η αλήθεια και το ψέμα
Το φως και το σκοτάδι
Η σιγουριά και η αμφιβολία
Η ηρεμία και η ταραχή
Ο λήθαργος και η εγρήγορση
Κρατώ όλα τα δίπολα που ο νους μπορεί να δημιουργήσει.
Στα δάχτυλα μου τα παίζω συνειδητά ή ασυναίσθητα..
Για μια στιγμή σταματώ και αφουγκράζομαι…
Νοιώθω την αχαλίνωτη και διαρκή σκέψη μου,
να δημιουργεί ταραχή,
τη μια σαν θύελλα, την άλλη σαν ομίχλη,
να μου κρύβει την αλήθεια της Ύπαρξής μου.
Και πίσω από τούτα τι;
Η οργή,
Η θλίψη,
Ο φόβος,
Η ευαισθησία,
και η απάθεια
που κρατώ βαθειά μέσα μου,
μαζί με τις γενεές των ανθρώπων
που τα δημιούργησαν
και τα συντηρούν μαζί μου…
Τρέχω μακριά, μα να τα πάλι μπροστά μου…
ή μήπως μέσα μου;
Για μια στιγμή βρίσκω τη δύναμη και αποφασίζω να τα αντιμετωπίσω
δεν αντέχω άλλο να τα βλέπω να με προκαλούν
σαν να με κοροϊδεύουν:
Δειλέ!
Αναίσθητε!
Ασυνείδητε!
είσαι αδύναμος μπροστά στο συλλογικό Εγώ…
μια μετριότητα
δημιουργημένη από εμάς…
και ξεκινώ να χτυπώ με όλη μου τη δύναμη για να τα διαλύσω
και με βία να νικήσω την οργή το φόβο τη θλίψη…
μα πάνω στη μάχη νοιώθω το κάθε μου χτύπημα να πονά
και να ματώνει πιο πολύ έμενα,
μέχρι που γίνομαι και εγώ μια πληγή μαζί τους…
και τότε, λίγο πριν το θάνατο,
η θύελλα κοπάζει
όχι από επιλογή,
μα γιατί η δύναμη για ταραχή έχει στερέψει…
και παραδομένος πια,
αφήνομαι στα στοιχειά της φύσης
να με παρασύρουν
χωρίς φόβο
αφού άδειος και νικημένος πια,
δεν έμεινε κάτι να υπερασπίσω…
*
Έρωτα που δε γνωρίζεις φυλές
Έρωτα που δε γνωρίζεις φύλα
ηλικίες
πεποιθήσεις
πιστεύω
πολέμους
στερήσεις
χρόνο
λογική
Σε είπαν εγωιστή μα ενώνεις τα ασύνδετα
σε είπαν τυφλό, μα είσαι πανόπτης
σε είπαν προσωρινό όσοι σε γεύτηκαν πριν τολμήσουν να δουν μέσα τους
Έρωτα μαθέ μας ξανά τις έννοιες
την επικοινωνία
την ισορροπία
τη πίστη
Την αγάπη
την αίσθηση του να είμαι ζωντανός
το πάθος για την ολοκλήρωση
Άνοιξε το δρόμο της ένωσης με τη ψυχή
εδώ
τώρα
χωρίς όρια και περιορισμούς…
*
Βάζω πληθυντικό, μα πρώτα μιλώ για μένα…
μετά μιλάμε για σχέσεις…
σχέσεις οποιουδήποτε είδους:
με τον εαυτό μας;
με τη φύση;
με τα ζώα;
με τον πολιτισμό;
με τους συνανθρώπους μας;
με συντρόφους;
με γονείς/παιδιά;
παντού γύρω μας υπάρχει μια διάχυτη τελειότητα, που μόνο μέσα μας δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε
χρησιμοποιούμε μια τεχνολογία που δε ξέρουμε πως λειτουργεί και ζούμε σε ένα κόσμο που αγνοούμε τους μηχανισμούς του.
έχουμε βάλει προτεραιότητες,
έχουμε δημιουργήσει υποχρεώσεις,
έχουμε κάνει συμβιβασμούς,
έχουμε θέσει τα όρια μας.
ξεκίνησε η ζωή ερήμην μας χωρίς να είμαστε έτοιμοι για αυτή.
Μην ανήκοντας σε κάποια παράταξη ή ιδεολογία νομίζουμε πως σκεφτόμαστε μόνοι μας ή είμαστε ανεξάρτητοι, ξεχνώντας πως σαν λειτουργούμε με τον κοινό τρόπο σκέψης δε συμβαίνει αυτό.
Από τη μία θέλουμε να νομίζουμε πως ξεχωρίζουμε, από την άλλη αρνούμαστε να απαλλαγούμε από την ασφάλεια της συμπεριφοράς της μάζας. κάποια χαρακτηριστικά μας πρέπει να ταυτίζονται με τα κοινά, αλλιώς χαθήκαμε, δε μας υπολογίζει κανείς.
Η κοινωνική με την εσωτερική μας ταυτότητα σε διένεξη.
Το ορατό με το αόρατο σε σύγκρουση, λόγω εσφαλμένου ορισμού μας για το τι είναι πραγματικό ή όχι.
και όλα να εκδηλώνονται σε ένα αδυσώπητο τώρα, που μόλις τσακώσουμε έχει γίνει παρελθόν…
σταματήστε το χρόνο να καβαλήσουμε επάνω του…
……………………..
Όχι μόνο το ίδιο όραμα, αλλά και το πως φτάνουμε σε αυτό…
Θέλει σαφείς και ξεκαθαρισμένους από την αρχή στόχους.
Θέλει συμφωνία στο τρόπο υλοποίησης τους.
Θέλει σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Θέλει αναγνώριση και πίστη στα προτερήματα του καθένα.
Θέλει υπομονή και δουλειά στα μειονεκτήματα.
Θέλει να προσφέρεις μόνο με τη καρδιά σου.
Θέλει να νοιώθεις κάθε στιγμή αυτάρκης και ολοκληρωμένος
Θέλει να δίνεις αγάπη χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα.
Θέλει τη σκέψη και την ανάλυση να έχει προηγηθεί, για να εστιάζεσαι στα πρακτικά,
και περισσότερη δράση.
Θέλει εστίαση σε μικρούς καθημερινούς στόχους.
Θέλει να σέβεται ο ένας την ιδιωτικότητα του άλλου και σωστό χρονισμό.
Θέλει σεβασμό στο όραμα και στον οραματιστή.
Θέλει πειθαρχεία.
Θέλει αφοσίωση.
Θέλει αυταπάρνηση.
Εγρήγορση.
Θέληση για να νοιώθεις διαρκώς τη μαγεία,
και να τη διατηρείς…
…………………………….
Αυτό το κομμάτι μας είναι που συνδέεται με το αόρατο. Δεν έχει άμεση σχέση και πρόσβαση με τον υλικό κόσμο γι’ αυτό δεν μπορεί να ανακαλυφθεί εξωτερικά. Δεν μπορεί να φανερωθεί στις γνωστές μας αισθήσεις, παρότι τα αποτελέσματά του είναι που δίνουν μορφή στην ύλη.
Η ίδια η ύπαρξη είναι άρρητα συνδεδεμένη με τους μηχανισμούς που διέπουν το Όλον, μα ο νους σαν βασίζεται στις αισθήσεις σταματά εκεί που αυτό αρχίζει. Η ταχύτητα που οι αισθήσεις συλλαμβάνουν δεδομένα στο κάθε τώρα είναι πολύ αργή για να προλάβει να αντιληφθεί την υλοποίηση της γραμμικής πραγματικότητας αναγνωρίζοντας την όποια αλλαγή εκ των υστέρων αφού φανερωθεί.
Η ρύθμιση στην οποία έχει χρονιστεί η αντίληψή του sapiens έχει παραβιαστεί και αλλοιωθεί. Βρισκόμαστε «λίγο» εκτός της πραγματικής υφής της δημιουργίας, σαν μια σκιά ή αντανάκλαση που την ακολουθεί καθυστερημένα. Η ρύθμιση αυτή είναι καθαρά νοητική και έχει δοθεί ως δικλίδα προστασίας της. Τα υποκείμενα που υλοποιούνται στην συγκεκριμένη αντανάκλαση να μην έχουν εγγενώς την μνήμη της αληθινής προέλευσής τους ώστε ο προγραμματισμός που θα τους δοθεί μέσω των εννοιών και της εκπαίδευσης να εξασφαλίζει ότι οι βασικές λειτουργικές αλήθειες θα παραμένουν κρυφές.
Έτσι το στερέωμα θα παραμένει «ασφαλές» από τυχών απρόσμενες αλλαγές των συνδημιουργών κατοίκων του, απλά με το να μην γνωρίζουν την ύπαρξη κάποιων συγκεκριμένων ιδιοτήτων τους.
Οι γλώσσες με τις ερμηνείες των πρωταρχικών εννοιών του νου έχουν δημιουργηθεί με τέτοιον τρόπο ώστε η αντιληπτική τους φόρτιση να παραπέμπει στους δημιουργούς των και όχι στην Δημιουργία, Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό είναι «σχεδόν» το ίδιο, αλλά αρκετό για να παρεμβάλει την αλλοίωση της καθυστέρησης που απαιτείται ώστε το δημιουργικό μέρος της ύπαρξής μας να χάνει τον συγχρονισμό του με την φυσική ροή των πραγμάτων, φτιάχνοντας μια εικονική πραγματικότητα που η όποια εξέλιξή της μπορεί να ελεγχθεί, να κατευθυνθεί και να χειραγωγηθεί εύκολα.
Έχουμε τόσο καλά ψηθεί και χειραγωγηθεί για το τί μπορούμε και τί δεν μπορούμε να κάνουμε από τότε που γεννιόμαστε, με την κοινωνία και την ιστορία μας να το επιβεβαιώνει και να μας το καθιερώνει πρακτικά. Και όλο αυτό εξαρτάται και είναι αποτέλεσμα του τρόπου που έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε που από εκεί πηγάζει ο τρόπος που αισθανόμαστε, δηλαδή το πόσο ισχυροί ή ανίσχυροι νοιώθουμε απέναντι σε όποιους συγκεκριμένους ή γενικούς παράγοντες με τους οποίους αλληλεπιδρούμε, όχι μόνον εξωτερικά αλλά και εσωτερικά.
Σαν κάποιος λοιπόν λέει: Εγώ διαφωνώ με την κυβέρνηση είναι το ίδιο με το να λέει πως συμφωνεί μαζί της. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει η ισχυρή αντίληψη ότι η κυβέρνηση είναι κάτι εξωτερικό που έχει εξουσία και κυριαρχία στα πράγματα που μας αφορούν, έτσι ώστε να νοιώθουμε ανήμποροι και κατώτεροι μιας τέτοιας δύναμης, όπου στη συνέχεια θα ταυτιστούμε με αυτήν την αδυναμία μας, και συνειδητά ή ασυνείδητα να μετατοπίσουμε την ευθύνη που έχουμε προς τον εαυτό μας σε έναν εξωτερικό παράγοντα.
Τέλος, από μόνο του το γεγονός ότι ασχολούμαστε και αφιερώνουμε τον χρόνο μας στην κυβέρνηση είναι κάτι που της δίνει την δύναμη να μας εξουσιάζει μέσω των δυνατών νοητικών και συναισθηματικών ερεθισμάτων που μας δημιουργεί…
*
Ποιός τη ζωή μου…
Η εποχή του Μεσσία πέρασε. Τί έγινε με την εποχή των Ηρώων;
Την ιστορία λένε την γράφουν οι νικητές. Ή μήπως την γράφουν οι δήμιοι των Ηρώων;
Γιατί οι νικητές μάλλον δεν υπάρχουν. Αυτό που υπάρχει είναι χειραγώγηση ίντριγκα σκευωρία εξαπάτηση και προδοσία.
Οι πρόγονοί μου ήταν Ήρωες! Εγώ είμαι ένας δειλός.
Έχουμε κυνηγηθεί και πεθάνει τόσες φορές μαχόμενοι για την ελευθερία μας που οι ψυχές μας έχουν τραυματιστεί και έχουν μάθει να αρέσκονται στην λήθη. Εξαπατήθηκαν να πιστεύουν ότι ήρθαν να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο παρακάμπτοντας τις εμπειρίες και τα βάσανά τους. Όμως όποιοι το σχεδίασαν τα γνωρίζουν καλά όλα αυτά γιατί «θυμούνται» ακριβώς τί ήρθαν να κάνουν.
Υπήρχαν εποχές που οι Άνθρωποι γνωρίζαν τον σκοπό τους. Ήταν ξεκάθαρο γιαυτούς ποιος ήταν ο εχθρός τους και ο στόχος τους, ακόμη και αν ήταν εξαπατημένοι. Ήταν ξεκάθαρο ότι διεκδικούσαν την ελευθερία τους και πιστεύαν πραγματικά σε αυτήν, ενώ σήμερα πιστέψαμε πως ελευθερία δεν υπάρχει, τουλάχιστον όσοι μπορούμε να ξεμυτάμε δειλά από την λήθη μας.
Όταν λέω προγόνους εννοώ και την φυλή μου και τις ενσαρκώσεις μου. Η ενθύμηση αυτών εμπειριών είναι συνήθως τρομακτική και ελάχιστοι είναι σε θέση να την αντικρύσουν, πόσο μάλλον να την διαχειριστούν. Η αναγνώριση και αποδοχή αυτής της κρυφής προσωπικής ιστορίας μας πέφτει πολύ βαριά για την σημερινή εποχή της μετριότητας, της υποταγής μας στην ύλη στο βόλεμα και στην «ασφάλειά» μας. Οι εξουσιαστές μας όμως ήταν πάντα οι ίδιοι, με τους ίδιους ξεκάθαρους στόχους και με τους ίδιους τρόπους εφαρμογής τους. Αυτό που αλλάζει είναι οι λεπτομέρειες και τα μέσα επιβολής, στο ίδιο πάντα σενάριο αλλά με διαφορετική σκηνοθεσία και εκτέλεση. Δεν ξέρω το πόσο εκείνοι έχουν εξαπατηθεί, μα το σίγουρο είναι πως εμείς είμασταν πάντα χειραγωγήσιμοι και βαθειά εξαπατημένοι. Τί είναι λοιπόν αυτό που τους δίνει την δύναμη να μας ελέγχουν και να μας οδηγούν στην υποταγή και στην αποδοχή της αδυναμίας μας απέναντί τους;.
Όλα αυτά που γράφω είναι παραμορφωμένες ενδείξεις και μόνο βιωματικά μπορούν να κατανοηθούν, θέλει επιμονή και θάρρος να σε βλέπεις να υποφέρεις και να σκοτώνεσαι, και όλο αυτό είναι κάτι που δεν μου μοιάζει να παρακάμπτεται, και προϋποθέτει να γνωρίζεις καλά τί ακριβώς ζητάς και γιατί.
Είχα και άλλα να πω αλλά τα ξέχασα γιατί αυτός είναι ο απόηχος ενός ονείρου, που όμως εγώ ο ίδιος συνειδητά ζήτησα και προκάλεσα… έτσι ξύπνησα τραγουδώντας Θεοδωράκη.
*
MESSAGE TO THE VACCINATED AND THE UNVACCINATED
Even if I am antisocial and fully unvaccinated, I would admire any people for their ability to think and act for their selves, to withstand any external pressure for being align with any of their decisions and choices.
People who are capable of such personality, courage and critical ability are just real humans. They are everywhere, in all ages, all states, etc. Now, personally I don’t intent to be a soldier of any army, neither intent to have opinions for other people’s dreams and desires. I haven’t built any culture, neither conquer all horizons. I am next to me; I look normal and I am normal for me.
As always, I did what I wanted to do, and I cannot guess what others are capable to do or not. Fortunately, in my country there are no hurricanes, and I born human, not a tree. Its ok for me to be a social exclusion, I like to be alone when I am alone, and when I am with others I like to be with others.
I didn’t get banned of any Christmas tables, although I am not a fan of them, I didn’t lose my job or gave up any career, I never have much money, and I suffer for my own reasons. I never feel betrayed discriminated etc. maybe because I never trusted governments, political systems or any other shapes of authority impositions to my Spirit. You are free to like or dislike me, but I won’t feet to any of your categories, I believe in Free Will and I respect everything that surrounds me. I am just a simple human being…
*
about the way I prefer to think.
I have come to the conclusion that Knowledge or Wisdom is one thing that cannot be divided to different sciences, arts, or other categories. However, I try to have a wide range of sources for my research, like ancient cultures, myths, legends, deferent religions, independent scientists, researchers, philosophers, seers, magicians, or anything out of the box. I am also fond of the quantum theorem that we are living in a world of infinite possibilities, and each one of us is a unique possibility too.
Now according to the Hermetic Low of Polarity All truths are half-truths, because everything has its opposite, and the visible world is a field of the results of some invisible causes. Cynical, we live in a conflict zone of a devouring sub-universe. The elements are divided out of the main space… (Note that the Hermetic Laws are almost self-evident).
That’s why we can find half-truths everywhere, and there is nothing wrong with it, when we learn how to use them. The meaning is what resonates with us the current time we performing an action. Is like connecting the pieces of the puzzle.
Also, when I find similar information from deferent kind of sources then is more possible to be correct. With the years passing I realize that are related truths and principles in all the deferent religions and philosophies, but a big part of them is under the same agenda.
So, every information is potentially valuable or useless, simply responding to our moods.
Here are some practical ways I have develop to identify with what sort of truths I have choose to interact:
I expect small amount of truth when I read:
– – I have reach the light..
– – my truth is the only truth..
– – only by following my philosophy you reach the truth…
– – it’s not by chance that you reading my words now…
– – you are the chosen one…
– – we will protect you…
– – we have thousands of followers…
– – you are only light…
– – it is very easy…
– – we fight the dark for you
– – text is vague and ambiguous
– – has complicated sentences
– – it’s mainstream
I expect something interesting when:
– Text is simple and to the point
– Just tells you a story
– Not giving orders or techniques
– Not claiming for results if following
– Safety not guaranteed after reading
– Suggests to think by your self
– Suggests you to read his sources
– Warns not to identify with what is written
– Followers not allowed
– Out of doctrines, patriarchy, ascension systems
– Speaks from his own experiences
– not suggesting you to do what he is doing
– Not a guru
– etc.
*